سالها یک جمله در بازار مهاجرت تکرار میشد: «خانه بخر و اقامت اروپا بگیر». اما در سال ۲۰۲۶ این مسیر دیگر شبیه گذشته نیست.کشورهای اروپایی در سالهای اخیر سیاستهای خود را درباره برنامههای موسوم به «گلدن ویزا» تغییر دادهاند. اسپانیا مسیر اقامت از طریق خرید ملک را متوقف کرده، پرتغال خرید مستقیم خانه را از برنامه سرمایهگذاری خود حذف کرده و ایتالیا نیز اساساً خرید ملک را بهعنوان مسیر دریافت اقامت سرمایهگذاری به رسمیت نمیشناسد.
اما این به معنای پایان کامل این مسیر نیست. برخی کشورها همچنان امکان دریافت اقامت از طریق سرمایهگذاری ملکی یا روشهای نزدیک به آن را فراهم کردهاند؛ البته با شرایط سختتر و سرمایه موردنیاز بالاتر.
یونان همچنان یکی از مهمترین گزینهها برای خرید ملک و دریافت اقامت است، اما حداقل سرمایهگذاری در بسیاری از مناطق پرتقاضا به ۸۰۰ هزار یورو و در مناطق دیگر به ۴۰۰ هزار یورو افزایش یافته است. قبرس نیز با حداقل سرمایهگذاری ۳۰۰ هزار یورویی یکی از مسیرهای فعال را حفظ کرده است، هرچند شرایط درآمدی و نوع ملک اهمیت زیادی دارد. مالت نیز برنامه اقامت دائم دارد، اما ساختار آن دیگر صرفاً «خرید خانه» نیست و شامل مجموعهای از هزینهها و الزامات مالی میشود.
تغییر بزرگ در سیاستهای اروپایی این است که بسیاری از کشورها دیگر به دنبال جذب سرمایه صرفاً از طریق بازار مسکن نیستند؛ بلکه سرمایهگذاری در صندوقها، شرکتها، نوآوری و ایجاد اشتغال را در اولویت قرار دادهاند.
بنابراین در سال ۲۰۲۶ خرید یک خانه در اروپا لزوماً به معنای دریافت اقامت نیست. میان «مالکیت ملک» و «حق زندگی در یک کشور» فاصلهای حقوقی وجود دارد که پیش از هر تصمیم سرمایهگذاری باید بهدقت بررسی شود.
بوشهر – نخستین گشت مشترک نظارت بر بنگاههای املاک بوشهر با حضور دستگاههای نظارتی از ۱۰ واحد صنفی انجام شد و برای واحدهای دارای تخلف، مهلت ۱۰ روزه برای رفع نواقص تعیین شد.
سمنان- فرماندار سمنان بر ثبت قانونی و قابل رصد معاملات املاک و نظارت بر واگذاری واحدهای مسکونی به اتباع غیرمجاز تاکید کرد و گفت: هدف طرح پیشگیری از تخلفات است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
Δ