اوج‌گیری درمان‌های مبتنی بر معنا

روان‌شناسی در سال ۲۰۲۶ به این نتیجه رسیده است که خلأ وجودی یا همان احساس بی‌معنایی، هسته مرکزی بسیاری از اختلالات خلقی را تشکیل می‌دهد.