سینماپرس: خبرنگار سیانان، با انتقاد از شکایت ترامپ از برنامه «۶۰ دقیقه» گفت که توافق پارامونت در واقع اثبات وفاداری به ترامپ بود.
به گزارش سینماپرس به نقل از ورایتی، جیک تپر با محکوم کردن شکایت ترامپ علیه شبکه سیبیاس به دلیل یک بخش از برنامه «۶۰ دقیقه» که پارامونت گلوبال با پرداخت ۱۶ میلیون دلار به ترامپ آن را حل و فصل کرد، این شکایت را مزخرف خواند و گفت پارامونت باج داد تا وفاداریش به ترامپ را اثبات کند.
تپر که مجری سیانان و خبرنگار ارشد واشنگتن است دیروز (پنجشنبه) در نشستی با عنوان «جویندگان حقیقت» که از سوی ورایتی و رولینگ استون در نیویورک برگزار شد، شکایت ترامپ را محکوم کرد و گفت که تدوین همیشه در اخبار تلویزیونی انجام میشود و هیچ گونه جانبداری در تدوین «۶۰ دقیقه» در مصاحبه با کامالا هریس (که رقیب ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ بود) وجود نداشت.
تپر به جای آن مصاحبهای را که ترامپ در ژوئن ۲۰۲۴ در فاکس نیوز انجام داد، به انتقاد گرفت و گفت در این مصاحبه، ریچل کامپوس-دافی، مجری مشترک برنامه «فاکس و دوستان آخر هفته» از ترامپ پرسید که آیا در صورت انتخاب شدن به عنوان رئیس جمهور، پروندههای اپستین را از طبقهبندی خارج خواهد کرد یا خیر؟ ترامپ در نسخهای که پخش شد، گفت: «بله، من این کار را خواهم کرد». با این حال، بخش «فاکس و دوستان» بقیه پاسخ او را که در آن قاطعیت کمتری داشت، حذف کرد: وی در ادامه گفته بود: «فکر میکنم کمتر این اتفاق بیفتد، چون اگر مطالب ساختگی باشد، نمیخواهید زندگی مردم را تحت تأثیر قرار دهید، چون درمورد آن کلی مطالب ساختگی وجود دارد».
تپر گفت، در پاسخ کامل به سوال مرتبط با پروندههای اپستین، در واقع نمونهای فاحشتر از تدوین دیده می شود چون پاسخ در واقع تغییر کرده است.
تپر افزود تنها دلیل حل و فصل دعوی توسط پارامونت این بود که آنها میخواستند ادغام [اسکایدنس-پارامونت] انجام شود. تپر گفت معتقد است سیبیاس نیوز و پارامونت در این شکایت در دادگاه پیروز میشدند، اما موضوع این نبود. موضوع وفاداری بود.
تپر در ادامه گفت: اکنون عطشی در برخی برای شکایت از سازمانهای رسانهای نه به منظور عدالت یا اصلاح سوابق، بلکه برای ورشکسته کردن سازمانهای رسانهای وجود دارد و فکر میکنم مردم باید در مورد آن محتاط باشند. اما فکر نمیکنم که این موضوع باید وفاداری ما به حقایق و حقیقت و اطمینان از صحبت با طرف دیگر داستان و همه این موارد را تغییر دهد.
تعزیه به عنوان مهمترین گونه نمایش آیینی ایران، همواره فراتر از یک مراسم مذهبی، بستری برای بازنمایی هویت فرهنگی، حافظه تاریخی و زیباییشناسی نمایشی ایرانی بوده است. تأثیر این سنت نمایشی بر سینمای معاصر ایران، بهویژه در آثار بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی، نشان میدهد که هر یک از این فیلمسازان با رویکردی متفاوت، ظرفیتهای روایی، اجرایی و فلسفی تعزیه را در زبان سینما بازآفرینی کردهاند.
محمدمهدی مشکوری تهیهکننده انیمیشن با اشاره به چالشهای تولید انیمیشن هویت محور گفت که ادبیات کودک و نوجوان منبع باارزش اقتباس است.
مستند «خانواده محمد» با روایت زندگی یک خانواده افغانستانی ساکن ایران که در پی بمباران دشمن بخش عمده اعضای خود را از دست میدهند، وارد مرحله پستولید شد.
روایت ظهر عاشورا، فراتر از یک رخداد تاریخی یا حتی یک تراژدی مذهبی، ظرفیتی عظیم برای بازآفرینی سینمایی دارد؛ ظرفیتی که در آن، تقابل نابرابر نیروها، عمق شخصیتها، و بار عاطفی و نمادین واقعه، به شکلی کمنظیر در تاریخ بشر گرد هم آمدهاند.
Δ