رییس انجمن روانشناسی اجتماعی ایران با بیان اینکه راه حل اساسی کاهش خشونت و بهبود شرایط، ارتقای استانداردهای سلامت اجتماعی است، تاکید کرد: این امر نیازمند یک عزم ملی است.
وی ادامه داد: این شاخصها شامل امنیت، آزادیهای فردی، حکمرانی خوب، سرمایه اجتماعی، سرمایه محیطی، وضعیت مشارکت، وضعیت بازار سرمایه، وضعیت اقتصاد، کیفیت زندگی، سلامت، آموزش و محیط زیست است.
رییس انجمن روانشناسی اجتماعی ایران در بخش دیگری از سخنان خود، به تحلیل عوامل مؤثر بر افزایش خشونت در جامعه پرداخت و اضافه کرد: دلایل خشونت چندعاملی است. از منظر روانکاوی، پرخاشگری میتواند ذاتی باشد، اما از منظر هیجانمدار، خشم یک هیجان ثانویه است که بر پایه هیجانات اولیهای مانند ترس و ناامنی شکل میگیرد.
نقش مهم آموزش در مدیریت خشونت رییس انجمن روانشناسی سلامت ایران نیز گفت: خشم میتواند در مواقع ضروری، مانند دفاع از حق، مفید باشد. اما زمانی که این خشم با خصومت و نگرشهای منفی همراه شود، به خشونت تبدیل میشود که مشکلآفرین است.
وی راه حل اصلی مدیریت خشونت را در آموزش و تغییر نگرشها دانست و اضافه کرد: به جای تاکید بر مباحث فرهنگی متعصبانه که بر برتریجویی قومی، زبانی یا مذهبی اصرار دارد، باید به سمت آموزشهایی حرکت کنیم که بر حقوق مشترک بشری، عدالت اجتماعی و احترام متقابل تاکید دارند.
رییس انجمن روانشناسی سلامت ایران گفت: باید بیاموزیم که اگر برای خود حق حیات، توانمندی و احترام قائلیم، برای دیگران نیز همان حقوق را به رسمیت بشناسیم.
وی با اشاره به راهکارهای عملی برای کاهش خشونت در سطوح مختلف، اظهار کرد: ما در سطح فردی، خانوادگی و اجتماعی نیازمند آموزش و تقویت مهارتهای زندگی هستیم. مهارتهایی مانند همدلی و دیدن مشکل از نگاه دیگران خودآگاهی، خودکنترلی و خودمراقبتی و احترام متقابل، با کسب این مهارتها، اگرچه ممکن است نتوانیم خشم را به طور کامل از زندگی حذف کنیم، اما قطعا میتوانیم خشونت را مدیریت و کنترل کنیم و جامعهای با آرامش و امنیت بیشتر بسازیم.
لزوم چاره اندیشی در حوزه خشونت فردی مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری خراسان رضوی نیز گفت: در حوزه خشونتهای فردی و درگیریهای بینفردی، خراسان رضوی نیازمند چارهاندیشی جدی است.
وی با بیان اینکه نظام آموزشی ما در ایجاد نسل موفق برای آینده چندان موثر نیست اضافه کرد: از مهدکودک و مدرسه تا دانشگاه، مهارت زندگی به کودکان و نوجوانان آموزش داده نمیشود. ما تنها مفاهیم خشک و بیروح را به ذهن آنان منتقل میکنیم، بدون آنکه چگونگی تعامل با محیط اطراف، حل مساله یا حفظ محیط زیست را به آنان بیاموزیم.
مدیرکل امور اجتماعی استانداری خراسان رضوی راه حل اصلی را تغییر نگرش از درمان به پیشگیری عنوان کرد و گفت: ما باید تمام توان خود را نه صرفا بر گروههای آسیبدیده مانند معتادان، که بر نسل جدید و کودکان متمرکز کنیم. سرمایهگذاری بر آموزش و فرهنگسازی برای یک کودک، میتواند از بروز آسیب در دهها نفر در آینده جلوگیری کند.
همایش جهان عاری از خشونت در محل کارخانه نوآوری مشهد برگزار شد.
چند وقت پیش به مطلبی درباره سرطان برخوردم که برایم شگفتآور بود. هرچند از میزان اعتبارش آگاهی ندارم، اما در اینجا میخواهم دربارهی نکته جالبی که باعث شد بهیادم بماند، صحبت کنم. در آن مطلب نوشته بود، بدن ما روزانه مورد حملهی دهها نوع سرطان مختلف قرار میگیرد، اما سیستم ایمنی بدن، ضمن مقابله، آنها را خنثی میکند. بیماری سرطان، زمانی شکل میگیرد که سیستم ایمنی بدن در مقابله با یکی از این حملات کم بیاورد و نتواند آن را خنثی کند. اینکه در طول یک روز، چنین اتفاقاتی در بدن ما میافتد و از خطرات مختلف جان سالم بهدر میبریم، بدون اینکه خودمان چیزی بدانیم، برایم شگفتآور بود. جالبتر اینکه میدانستم دقیقا همین اتفاق در سیستم روانی ما نیز در حال رخ دادن است؛ یعنی ما در طول یک روز عادی، ممکن است با دهها حمله به روانمان روبرو شویم و از آنها عبور کنیم. در حالی که اگر یکی از این تنشها از حد توان مقابلهی سیستم روانیمان خارج شود، به مشکل میخوریم. درست همانطور که سیستم ایمنی بدن ممکن است در صورت شدت پیدا کردن حملات، نتواند با آنها مبارزه کند و دچار بیماری شویم، ذهن ما هم دچار کمبود انرژی و منابع لازم برای مقابله با اتفاقات ناخوشایند زندگی میشود. در این صورت، دچار پدیدهای میشویم که در روانشناسی به «فروپاشی روانی» مشهور است.
بسیاری از ما گمان میکنیم که مصرف آبمیوهها در کودکی کاملاً بیضرر و حتی مفید است، اما تحقیق جدید نشان میدهد که این نوشیدنیهای شیرین میتوانند مشکلاتی برای سلامت در دهههای بعدی زندگی ایجاد کنند. براساس پژوهشهای جدید، نوشیدن آبمیوه، نوشابه و سایر نوشیدنیهای شیرین در دوران کودکی ممکن است خطر ابتلا به فشار خون بالا را در بزرگسالی به میزان قابلتوجهی افزایش دهد.
مطالعهای بزرگ در دانمارکی که روی بیش از ۱.۵ میلیون کودک انجام شده، با ارائه شواهد تازهای، پاسخ میدهد که مصرف استامینوفن در دوران بارداری با افزایش خطر اوتیسم ارتباط مستقیمی دارد یا نه.
بر اساس آمارها، حدود ۴۰ درصد مردم جهان دستکم گاهی از پیگیری اخبار اجتناب میکنند؛ نه به دلیل بیتفاوتی، بلکه چون احساس میکنند حجم خبرهای منفی از توان روانی آنها فراتر رفته است.
Δ