سینماپرس: یادمان آرش کوردسالی و شهرام میراب اقدم در نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» برگزار میشود.
به گزارش سینماپرس، یاد دو سینماگر تازه در گذشته در برنامه «یادمان» نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» زنده میشود.
آرش کوردسالی، مستندساز، تدوینگر، متولد سال ۱۳۵۷ در اهواز، ۲۱ فروردین ۱۴۰۴ به دلیل سرطان ریه درگذشت. کوردسالی دانشآموخته انجمن سینمای جوان اهواز و کانون سینماگران جوان و عضو انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند بود.
در کارنامه او ساخت مستندهای نفت (۱۳۸۱)، دیوار (۱۳۸۲)، تهران ۹۹۵ (۱۳۸۷)، نفت، آتش، خاک (۱۳۹۰) و کاوش (نیمهتمام) ثبت شده است.
شهرام میراب اقدم، مستندساز، تدوینگر، کارگردان، متولد سال ۱۳۵۸ در تهران، ۳۰ دی ۱۴۰۳ به دلیل ایست قلبی درگذشت، میراب اقدم دانشآموخته انجمن سینمای جوانان ایران و عضو انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و انجمن فیلم کوتاه ایران بود.
در کارنامه او یک شب مهمانی (۱۳۸۴)، دماغ ایرانی (۱۳۸۴)، مصائب مشدی (۱۳۸۵)، مثل آن شب (۱۳۸۷)، ده کیلومتر دورتر (۱۳۸۸)، روایت شش مستندساز انقلاب – حلقه آخر (۱۳۸۸)، مادر جبههها (۱۳۸۹)، بارگاه (۱۳۹۰)، گرمابان (۱۳۹۱)، آرامستان (۱۳۹۳)، روزی روزگاری سینما (۱۳۹۴)، من یک گوش الفی هستم (۱۳۹۵)، خیابان شاعر (۱۳۹۶)، وادی خاموشان (۱۳۹۶)، خوره (۱۳۹۹)
این مراسم پنجشنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۳۰ تا ۲۰ در سالن ۹ پردیس ملت برگزار میشود. حضور مهمانان برای شرکت در آیین یادمان حقیقت آزاد است.
سیفالله صمدیان – عکاس، مستندساز و فیلمبردار پیشکسوت سینما – که به مناسبت روز سینما نشان موزه سینما را دریافت کرد، چهرهای است که چند دهه حضور جدی او در عرصه تصویر، از عکاسی خبری تا همکاری با عباس کیارستمی، در حافظه فرهنگ و هنر ایران ثبت شده است.
راهکارهای تسهیل امور مالیاتی سینماگران، حل مسائل مالیات بر ارزش افزوده سینماها و طراحی سازوکارهایی برای بهرهمندی سینمای ایران از ظرفیتهای قانونی مالیاتی، در نشست مشترک مدیران سازمان سینمایی کشور و سازمان امور مالیاتی کشور به میزبانی بنیاد سینمایی فارابی بررسی شد.
محمدباقر سلمانی کارگردان مستند «خاطرات سینما» با اشاره به منسوخ شدن بسیاری از فضاهای ثبتشده در فیلم، بر ارزش تاریخی اثر تأکید کرد و افزود: وقتی به تصاویر آپاراتخانهها نگاه میکنیم، با واقعیتی روبرو هستیم که دیگر وجود ندارد. ما در سال ۱۳۹۳ شروع به کار کردیم؛ زمانی که هنوز بخشی از سینما در آپارتمانها و فضاهای خصوصی زنده بود، اما اکنون این سینماها کاملاً منسوخ و جمع شدهاند. این فیلم در واقع یک «تاریخ شفاهی» است که با گذشت زمان، ارزشِ مستند بودن آن دوچندان میشود.
شنبهشب ۲۱ شهریورماه و در جریان برگزاری مراسم اختتامیه هشتادوسومین جشنواره فیلم ونیز، جایزهای اعطا شد که در کشورمان سروصدای زیادی به راه انداخت و واکنشها به آن همچنان در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی دیده میشود.
Δ