مراسم رونمایی و اکران فیلم سینمایی «پس از عاشقی» به کارگردانی محمدعلی صفورا و تهیهکنندگی حسن امجدی مقدم شامگاه دوشنبه ۲۲ تیرماه با حضور سازندگان اثر، جمعی از هنرمندان و اهالی رسانه، توسط گروه سینمایی هنر و تجربه در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد.
بهاره رهنما که قصد دارد دومین فیلم سینمایی خود را به زودی کلید بزند، میگوید: تعداد بازیگران زن که بتوانند نقشهای خاص را در سن و سالی خاص بازی کنند، کم هستند.
در مراسمی با عنوان «سینما به روایت قلم» ضمن برپایی بزرگداشت یک روزنامه نگار و مورخ فقید، از پنج منتقد پیشکسوت سینما تقدیر می شود.
زمانی که راهروهای اداری و نظارتهای سلیقهای، صندلی کارگردانی را از ناصر تقوایی گرفتند، جهانبینی هنری او متوقف نشد؛ این کمالگرای پرآوازه با تغییر رسانه خود، دوربین عکاسی را برای ثبت مستند و قومنگارانه تاریخ معاصر برگزید و با حضور خستگیناپذیر در سنگر آموزش، نسل جدیدی از سینماگران ایرانی را با الفبای هویت ملی، دکوپاژ و اصالت ادبیات پرورش داد.
بسیاری ناصر تقوایی را با شاهکارهای سینماییاش میشناسند، اما ریشههای ماندگاری او در جادوی واژگان و ادبیات استوار رئالیستی نهفته است؛ هنرمندی که پیش از تکیه زدن بر صندلی کارگردانی، با چیدمان مینیمالیستی کلمات اتمسفر جنوب را خلق کرد و سپس با ورود به مکتب ابراهیم گلستان، دوربین سینما را به ابزاری بیبدیل برای انسانشناسی، تبارشناسی فرهنگی و ثبت آیینهای بومی بدل ساخت.
احمد نجفی دو حادثه تلخ زندگیاش روایت میکند؛ از تصادفی مرگبار در آمریکا که او را ماهها خانهنشین کرد تا مرگ دلخراش علی سجادی حسینی، کارگردان فیلم خط آتش، بر اثر شلیک اشتباهی یک گلوله جنگی در پشت صحنه فیلم. او همچنین از چگونگی حضورش در سریال کارآگاه علوی و ساخت فصل سوم این مجموعه سخن میگوید.
همزمان با برگزاری نهمین دوره جایزه کتاب سال سینمای ایران، ۴ نشست تخصصی با موضوع کتاب و سینما در خانه سینما برگزار خواهد شد.
بیماری، ناخوانده او را برای بیش از یک سال از کار دور کرد؛ دوریای که به گفته خودش از درد شیمیدرمانی هم سختتر بود. حالا مازیار میری با نخستین تجربه کارگردانی صحنه، نمایش «دروغ» را با دراماتورژی افشین هاشمی و بازی شبنم طلوعی در آمریکا روی صحنه میبرد.
سعید صبری، پیشکسوت سینما و صاحب استودیو کنکاش در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
فیلم کوتاه «روبیک» به کارگردانی عباس شیراوند، آماده نمایش و پخش شد.
ناصر تقوایی، معمار کمالگرای سینمای ایران، در طول دههها فعالیت هنری خود همواره میان وسواس بیپایان برای خلق شاهکارهای بینقص و دیوارهای بلند نظارتهای سلیقهای و تغییرات مدیریتی در نبرد بود؛ پافشاری او بر استانداردهای ذهنیاش اگرچه کارنامهای ماندگار برجای گذاشت، اما به قیمت نیمهکاره ماندن بزرگترین پروژههای ملی و انزوای خودخواسته این استاد بیبدیل تمام شد.
دومین نشست از سلسله نشستهای ارائه یافتههای پژوهشی معاونت توسعه فناوری و مطالعات سازمان سینمایی در سال ۱۴۰۵، به بررسی ابعاد آسیبشناختی نقشهای زنانه در سینمای اجتماعی ایران اختصاص یافته است.