در این دیدار، زمینههای توسعه همکاریهای علمی، آموزشی و حرفهای میان سازمان و دانشگاه پیام نور مورد بررسی قرار گرفت.
در این نشست که با حضور دکتر غلامعلی افروز، استاد ممتاز دانشگاه تهران و رئیس شورای مرکزی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور برگزار شد، بر ضرورت همافزایی نهادهای دانشگاهی و تخصصی برای ارتقای سلامت روان جامعه و تقویت تابآوری اجتماعی تأکید شد.
غلامعلی افروز، استاد ممتاز دانشگاه تهران و رئیس شورای مرکزی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، با تأکید بر پیوند مؤثر میان دانشگاه و نهادهای حرفهای اظهار داشت: همافزایی ظرفیتهای علمی دانشگاه پیام نور و توان اجرایی و حرفهای سازمان نظام روانشناسی و مشاوره میتواند زمینهساز ارتقای کیفیت خدمات روانشناختی، توسعه آموزشهای کاربردی و پاسخگویی مؤثرتر به نیازهای روانی و اجتماعی جامعه باشد.
علیرضا آقایوسفی، رئیس سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، نیز در این دیدار با اشاره به نقش سازمانهای تخصصی در شرایط کنونی جامعه تصریح کرد: همکاری نظاممند میان دانشگاهها و نهادهای تخصصی میتواند نقش مؤثری در ارتقای سلامت روان عمومی، افزایش تابآوری اجتماعی و حمایت از خانوادهها ایفا کند و سازمان آمادگی دارد در چارچوب همکاریهای مشترک، از ظرفیتهای علمی دانشگاهها بهرهمند شود.
محمدهادی امینناجی، رئیس دانشگاه پیام نور، با اشاره به نقشآفرینی اعضای هیئتعلمی این دانشگاه در عرصههای علمی و مدیریتی کشور، این ظرفیت را پشتوانهای برای تقویت سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی دانست و بر نقش دانشگاهیان، بهویژه در حوزه علوم انسانی، در بازسازی اعتماد اجتماعی تأکید کرد.
امینناجی در پایان ضمن آرزوی موفقیت و سربلندی برای دکتر آقایوسفی، با اشاره به شرایط روحی و اجتماعی جامعه و تأثیر آن بر دانشجویان گفت: امروز حتی در لحظات موفقیت علمی، نشاط واقعی کمرنگ شده است. وظیفه ماست که با همدلی، تخصص و نگاه انسانی، تابآوری جامعه را تقویت کنیم.
بعضی جملههای به ظاهر دلسوزانه میتوانند اضطراب فرد را بیشتر کنند. «نگران نباش»، «انقدر فکر نکن» و «مرد باش» از جمله حرفهایی هستند که بهتر است به فرد مضطرب نگوییم.
یک روانشناس تاکید کرد که خانوادهها بهعنوان «لنگرگاه امن» نوجوانان باید با رویکردی حمایتگرانه به جای کنترلگر عمل کنند تا بتوانند چالشهای دوره نوجوانی فرزندانشان را به بهترین شکل پشت سر بگذرانند.
نزاعهای کوچک در روابط زناشویی برخلاف ظاهر سادهشان، بازتابی از ناگفتههای انباشته، احساس نادیده گرفتهشدن و خستگیهای روانی هستند.
گاهی فاصله گرفتن از آدمها نه باعث دلتنگی آنها، بلکه باعث آشکار شدن واقعیت یک رابطه میشود.
Δ