خاطره شیخ حسین انصاریان درباره تصمیم‌گیری برای آینده تحصیلی‌اش

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان استاد حوزه و اخلاق در یکی از جلسات مذهبی حسینیه آل‌یاسین، با بیان خاطره‌ای از دوران جوانی خود و با اشاره به دوران تصمیم‌گیری برای آینده تحصیلی‌اش اظهار کرد: در آن مقطع علاقه داشتم مسیر دانشگاه را انتخاب کنم، اما برای اطمینان خاطر، در کنار مضجع شریف حضرت رضا(ع) از یکی از بزرگان پرسیدم که کدام راه را برگزینم. به گفته او، پاسخ آن شخصیت معنوی قاطع و همراه با نگاهی نافذ بود: «دانشگاه را انتخاب کن؛ تو در آینده برای اسلام در خوزستان بلبل گویایی خواهی شد.»

وی با تأکید بر تأثیر عمیق این جمله در سرنوشت خود افزود: همان نگاه و همان کلام، آینده مرا شکل داد و سبب شد با انگیزه‌ای مضاعف وارد عرصه تحصیل و فعالیت‌های دینی شوم.

این استاد اخلاق با اشاره به فعالیت‌های فرهنگی و ادبی خود، گفت: حاصل سال‌ها تلاش، مجموعه‌ای گسترده از آثار و اشعار است که بخشی از آن در قالب دیوانی مفصل گردآوری شده است.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان در ادامه سخنان خود، به واقعه عاشورا و جلوه‌های اوج بندگی در کربلا پرداخت و با توصیف لحظات پایانی عمر شریف امام حسین(ع) گفت: آن حضرت در حالی که با بدنی مجروح و پاره‌پاره بر خاک افتاده بودند، در واپسین نفس‌ها با پروردگار خویش چنین نجوا می‌کردند: «الهی رضاً بقضائک»؛ پروردگارا، به قضای تو راضی‌ام. وی این جمله را قله معرفت و تسلیم در برابر اراده الهی دانست.

وی تصریح کرد: انسان اگر به مقام «رضا به قضای الهی» برسد، دیگر هیچ گلایه و شکایتی از آنچه بر او می‌گذرد نخواهد داشت. مؤمن واقعی کسی است که هر آنچه از جانب خداوند برای او مقدر شده، با طیب خاطر بپذیرد و بگوید «تسلیماً لأمرک».

این استاد اخلاق در بخش دیگری از سخنان خود با استناد به آیه‌ای از سوره فرقان یادآور شد: خداوند می‌فرماید «یوم یعض الظالم علی یدیه یقول یا لیتنی اتخذت مع الرسول سبیلا»؛ روزی که ستمکار از شدت حسرت، دستان خود را به دندان می‌گزد و آرزو می‌کند ای کاش راه پیامبر(ص) را در پیش گرفته بود. این آیه هشداری جدی درباره عاقبت بی‌توجهی به مسیر هدایت است.

حجت‌الاسلام والمسلمین انصاریان آرامش حقیقی را موهبتی الهی توصیف کرد و با اشاره به آیه «هو الذی أنزل السکینه فی قلوب المؤمنین» اظهار کرد: سکینه و آرامش از سوی خداوند در دل‌های مؤمنان نازل می‌شود و این آرامش نتیجه ایمان و اعتماد به تقدیر الهی است.

وی از یکی از استادان قرآن خود یاد کرد و خاطرنشان کرد: این استاد که شخصیتی جامع در حکمت، فلسفه، فقه، کلام و لغت‌شناسی بود، شب‌های جمعه در منزل خود در خیابان خراسان جلسات آموزش قرآن برگزار می‌کرد. حضور در آن جلسات و تلمذ در محضر این استاد، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری مسیر علمی و معنوی‌ بنده داشته است.