سینماپرس: فیلم سینمایی «شیفت آخر» به کارگردانی و نویسندگی پترا ولپه، بهعنوان نماینده رسمی سوئیس در شاخه فیلم بینالمللی اسکار ۲۰۲۶ انتخاب شد.
به گزارش سینماپرس، «شیفت آخر» با بازی لئونی بنش، نخستین بار در جشنواره فیلم برلین به روی پرده رفت و داستان فلوریا، پرستاری که با فداکاری و انساندوستی بیوقفه در بخش جراحی مشغول به کار است، را روایت میکند. فیلم روند پرشتاب یک شیفت کاری کمپرسنل را به یک مسابقه نفسگیر علیه زمان تبدیل میکند.
پترا ولپه پیشتر فیلم «نظم الهی» را ساخته بود که نماینده سوئیس در اسکار ۲۰۱۸ بود. سوئیس تاکنون دو بار در شاخه فیلم بینالمللی موفق به کسب جایزه اسکار شده است: «حرکات خظرناک» در سال ۱۹۸۴ و «سفر امید» در سال ۱۹۹۰.
فیلم «شیفت آخر» در آلمان، اتریش و سوئیس به مدت چهار هفته پیاپی در صدر گیشه قرار داشت و به بیش از ۵۰ کشور فروخته شده و قرارداد توزیع در آمریکا با کمپانی «Music Box Films» انجام شده است.
پیش از این، آکادمی فیلم و تلویزیون جمهوری چک، مستند «من همه آنچه میخواهم نیستم» ساخته کلارا تاسوفسکا را بهعنوان نماینده این کشور برای بخش بهترین فیلم بینالمللی نودوهشتمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرد و سینمای ترکیه نیز فیلم «یکی از آن روزهایی که هِم میمیرد» ساخته مراد فیرات اوغلو را به عنوان نماینده رسمی خود برگزیده است.
آخرین مهلت ارسال آثار از سوی کشورها برای رقابت در شاخه بهترین فیلم بینالمللی نود و هشتمین دوره جوایز سینمایی اسکار، اول اکتبر (۹ مهرماه) اعلام شده است.
آکادمی اسکار فهرست کوتاه ۱۵ فیلم بخش بینالمللی را در تاریخ ۱۶ دسامبر (۲۵ آذر) اعلام خواهد کرد و نامزدهای نهایی در ۲۲ ژانویه (سوم بهمن) معرفی میشوند. مراسم اسکار هم در تاریخ ۱۵ مارس (۲۵ اسفند) در لسآنجلس برگزار خواهد شد.
نشست گفتوگومندی در سینمای ایران با موضوع بررسی فیلم «میکس» ساخته زندهیاد داریوش مهرجویی و با حضور دکتر شهابالدین عادل استاد گروه سینما و تئاتر دانشگاه هنر و علیرضا زریندست مدیر فیلمبرداری پیشکسوت سینمای ایران با مشارکت خانه سینما و انجمن علمی هنر و ادبیات تطبیقی برگزار شد.
مرگ برای هر انسانی اتفاقی ناگزیر است، اما وقتی سراغ چهرههایی میرود که هنوز در میانه مسیر زندگی و آفرینش هنری قرار دارند، تلخی آن چند برابر میشود. هنرمندانی که در اوج محبوبیت، در حالی که مخاطبانشان چشمانتظار آثار تازهشان بودند، ناگهان از صحنه زندگی کنار رفتند و جای خالیشان سالها بعد هم احساس شد.
مستند «خانهای برای لکلکها» به تهیهکنندگی و کارگردانی اعظم مرادی با پایان مراحل فنی آماده نمایش شد.
رئیس انجمن چهرهپردازان با ابراز تأسف از وضعیت معیشتی و درمانی علی سامخواه، هنرمند پیشکسوت سینما، از برگزاری گالری «چهرهها در آینه» با ۲۲ اثر نقاشی روی آینه خبر داد و گفت: «ای کاش رئیسجمهور هم یکی از این تابلوها را از طرف ملت بخرند و در دفتر ریاستجمهوری نصب کنند؛ چون هزینههای دولت در برابر خرید یک تابلو، مبلغ زیادی نیست.»
Δ