سینماپرس: فیلم سینمایی «شیفت آخر» به کارگردانی و نویسندگی پترا ولپه، بهعنوان نماینده رسمی سوئیس در شاخه فیلم بینالمللی اسکار ۲۰۲۶ انتخاب شد.
به گزارش سینماپرس، «شیفت آخر» با بازی لئونی بنش، نخستین بار در جشنواره فیلم برلین به روی پرده رفت و داستان فلوریا، پرستاری که با فداکاری و انساندوستی بیوقفه در بخش جراحی مشغول به کار است، را روایت میکند. فیلم روند پرشتاب یک شیفت کاری کمپرسنل را به یک مسابقه نفسگیر علیه زمان تبدیل میکند.
پترا ولپه پیشتر فیلم «نظم الهی» را ساخته بود که نماینده سوئیس در اسکار ۲۰۱۸ بود. سوئیس تاکنون دو بار در شاخه فیلم بینالمللی موفق به کسب جایزه اسکار شده است: «حرکات خظرناک» در سال ۱۹۸۴ و «سفر امید» در سال ۱۹۹۰.
فیلم «شیفت آخر» در آلمان، اتریش و سوئیس به مدت چهار هفته پیاپی در صدر گیشه قرار داشت و به بیش از ۵۰ کشور فروخته شده و قرارداد توزیع در آمریکا با کمپانی «Music Box Films» انجام شده است.
پیش از این، آکادمی فیلم و تلویزیون جمهوری چک، مستند «من همه آنچه میخواهم نیستم» ساخته کلارا تاسوفسکا را بهعنوان نماینده این کشور برای بخش بهترین فیلم بینالمللی نودوهشتمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرد و سینمای ترکیه نیز فیلم «یکی از آن روزهایی که هِم میمیرد» ساخته مراد فیرات اوغلو را به عنوان نماینده رسمی خود برگزیده است.
آخرین مهلت ارسال آثار از سوی کشورها برای رقابت در شاخه بهترین فیلم بینالمللی نود و هشتمین دوره جوایز سینمایی اسکار، اول اکتبر (۹ مهرماه) اعلام شده است.
آکادمی اسکار فهرست کوتاه ۱۵ فیلم بخش بینالمللی را در تاریخ ۱۶ دسامبر (۲۵ آذر) اعلام خواهد کرد و نامزدهای نهایی در ۲۲ ژانویه (سوم بهمن) معرفی میشوند. مراسم اسکار هم در تاریخ ۱۵ مارس (۲۵ اسفند) در لسآنجلس برگزار خواهد شد.
اضافهشدن دو کمدی «آنتیک» و «تاکسیدرمی» به چرخه اکران، فروش سینمای ایران را از ۶ میلیارد به ۱۷ میلیارد تومان (از ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ تا ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵) رساند. سینماداران، تهیهکنندگان و پخشکنندگان سینمای ایران چشمانتظار رخدادن اتفاقی در اکران هستند؛ همچون تکانی که «پیرپسر» به اکران پس از جنگ ۱۲ روزه داد یا رکوردهایی که پس از کرونا با «دینامیت» جابهجا شد.
بارها تحت تاثیر سکانس ماندگار فیلم «پرنده کوچک خوشبختی» با بازی هما روستا در نقش معلم قرار گرفتهایم که خطاب به شاگردش میگفت: «به نام خداوند بخشنده مهربان! فکرت رو جمع کن عزیزم، این جمله را بارها در کتابها دیدهای، بنویس به نام خداوند… دخترم اگر نمیتونی ننویس…»
هنگامی که فیلم «مرز» (به کارگردانی جمشید حیدری و نویسندگی سیروس الوند) در سال ۱۳۶۰ بر پرده سینمای ایران نشست، کمتر تحلیلگری گمان میکرد که سینمای جنگ در این سرزمین، طی چهلوپنج سال؛ از خاکریزهای شلمچه تا اتاقهای مانیتورینگ جنگ پهپادی، چنین مسیری را بپیماید.
سعید خانی، تهیهکننده و پخشکننده سینما با بیان اینکه برخی فیلمهای پرمخاطب در این روزها گیشه را نجات میدهند، توضیح داد: در این شرایط، وزارت فرهنگ و ارشاد باید کمک کند و مشکلی را که در اکران داریم حل کند. در اینجا میشود فیلمهای پرمخاطبی مانند «قاتل و وحشی» و یا «شیشلیک» را اکران کرد. چرا «قاتل و وحشی» باید به بهانه حجاب توقیف باشد، وقتی همه وضع عرفی حجاب را در جامعه میبینیم.
Δ