وقتی هنر را تجربه می‌کنیم، چه اتفاقی در مغز می‌افتد؟

چگونه قدرت نورواستتیک را برای سلامت، رفاه و تغییر اجتماعی آزاد کنیم

کلیسای روتکو در هوستون، تگزاس، فضایی خلوت و آرام است. دیوارهای اتاق هشت ضلعی با ۱۴ تابلوی عظیم بوم نقاشی شده به رنگ مشکی متمایل به بنفش، اثر هنرمند اکسپرسیونیست انتزاعی، مارک روتکو، پوشانده شده است. این هنرمند، کلیسای غیر فرقه‌ای را به عنوان مکانی در نظر گرفته بود که بینندگان بتوانند مستقیماً با هنر او درگیر شوند. روتکو در سال ۱۹۷۰، یک سال قبل از تکمیل کلیسا، درگذشت. اما او در این رؤیا موفق شد.

دکتر متیو پلوفسکی، دانشیار روانشناسی در دانشگاه وین که تجربیات هنری دگرگون‌کننده را مطالعه می‌کند، انبوهی از گزارش‌های بازدیدکنندگان از این کلیسا را ​​​​بررسی کرده است. بارها و بارها، مردم از دگرگونی خود در اثر این تجربه، از مواجهه با درونی‌ترین جنبه‌های وجودشان، نوشته‌اند.

پلوفسکی می‌گوید: «این فقط رنگ بنفش است. این رنگ از نظر ظاهری آنها را حرکت نمی‌دهد، تغییر نمی‌دهد یا هیچ تأثیری بر آنها نمی‌گذارد، اما اتفاقات شگفت‌انگیزی در بدن و ذهن آنها در حال رخ دادن است.»