دکتر محمدرضامقدسی مشاور عالی ماموریت ملی تاب آوری بر این باور است حمایت روانشناختی در بحران یعنی فرآیند مراقبت عاطفی و روانی از افراد آسیبدیده برای کمک به بازیابی آرامش، امید و توان تصمیمگیری در شرایط سخت زندگی.
حمایتهای روانشناختی در بحران به مجموعهای از اقدامات، مداخلات و خدمات روانی و اجتماعی گفته میشود که با هدف کاهش فشار روانی، بازگرداندن تعادل عاطفی و تقویت احساس امنیت و کنترل فرد در زمان مواجهه با حوادث استرسزا، آسیبزا یا بحرانهای زندگی ارائه میشوند. به گزارش میگنا رسانه سلامت روان ایران وقتی فرد یا گروهی دچار بحران میشود — مانند از دست دادن عزیز، بلایای طبیعی، طلاق، شکست عاطفی، بیماری شدید یا بحرانهای اجتماعی — سیستم روانی او دچار آشفتگی میشود. در چنین شرایطی، حمایتهای روانشناختی به او کمک میکند تا احساس سردرگمی، اضطراب، ترس یا ناامیدی را کاهش دهد، بتواند تصمیمهای منطقی بگیرد و به تدریج تعادل روانی و عملکرد طبیعی خود را بازیابد. این حمایتها ممکن است از سوی روانشناسان، مشاوران، مددکاران اجتماعی، خانواده، دوستان یا گروههای حمایتی ارائه شوند و شامل اقداماتی مانند گوش دادن فعال، اطمینانبخشی، آموزش مهارتهای مقابله، تقویت منابع درونی، افزایش امید و بازسازی احساس کنترل فرد بر زندگی است. از دیدگاه علمی، هدف اصلی حمایت روانشناختی در بحران، جلوگیری از بروز یا تشدید اختلالات روانی مانند افسردگی، اضطراب یا استرس پس از سانحه (PTSD) است. در واقع، این حمایتها نخستین گام در مسیر مداخله بحران به شمار میروند و به فرد کمک میکنند تا از حالت شوک و ناتوانی خارج شود و به سازگاری مؤثر با شرایط جدید برسد.
حمایتهای روانشناختی در بحران به مجموعه اقداماتی گفته میشود که با هدف کاهش آسیبهای روحی، تقویت توان مقابلهای و بازگرداندن تعادل روانی افراد یا جوامع آسیبدیده صورت میگیرد. این اقدامات بهویژه در شرایطی مانند بلایای طبیعی، جنگها، حوادث صنعتی، همهگیریها و بحرانهای اجتماعی اهمیت ویژهای پیدا میکنند.
محققان در پژوهشی جدید به بررسی چگونگی شکلگیری خریدهایی که فراتر از منافع شخصی، به دیگران و جامعه سود میرسانند پرداخته و راهی برای درک عوامل مرتبط با این نوع رفتار مصرفی ارائه کردهاند.
گاهی یک خبر غیرمنتظره میتواند در چند دقیقه، ذهن یک زن یا یک زوج را پر از ترس و نگرانی کند. در چنین شرایطی، ممکن است ذهن خیلی سریع به سمت یک راهحل فوری برود. اما مهمترین کار در این نقطه، تصمیمگیری نیست؛ خارج شدن از حالت بحران و روشن کردن مسئله است. واحد مشاوره و سبک زندگی اسلامی ایرانی دانشگاه، در یادداشتی به بررسی این موضوع پرداخته است.
تفاوت اصلی اضطراب طبیعی و اختلال اضطرابی در شدت، مدت، کنترلپذیری و میزان اختلال در عملکرد روزمره است؛ اضطراب طبیعی واکنشی گذرا و متناسب با موقعیت است، درحالیکه اختلال اضطرابی پایدار، شدید، دشوار برای کنترل و مختلکننده زندگی است.
پذیرش خانواده ناتنی برای کودک فرآیندی تدریجی است و نباید به او تحمیل شود
Δ