یک تراپیست با اشاره به تاثیرات روانی مطالعه کتابهای داستانی و روایی گفت: نوع روایت در کتابها میتواند به شکلگیری شیوهای متفاوت از نگاه به زندگی و مشکلات در ذهن افراد کمک کند.
به گزارش بهداشت نیوز، نادیا فغانی درباره ارتباط کتابخوانی و سلامت روان اظهار کرد: از منظر روانشناسی، زمانی که افراد بتوانند به مشکلات خود از زاویهای بیرونیتر نگاه کنند و صرفاً درگیر نگاه اول شخص نباشند، معمولاً تحمل شرایط دشوار و یافتن راهحل برای آنها آسانتر میشود.
وی با تاکید بر نقش تجربههای روایی در کتابها گفت: خواندن داستانهای مختلف از زندگی افراد گوناگون به انسان کمک میکند درک کند که رنج و دشواری، بخشی طبیعی از تجربه انسانی است و زندگی بدون چالش، امری نادر به شمار میرود.
فغانی ادامه داد: احساس تنها نبودن در مواجهه با مشکلات، یکی از مهمترین دستاوردهای مطالعه است؛ حسی که میتواند فشار روانی را کاهش داده و تابآوری افراد را افزایش دهد.
وی تاکید کرد: کتابخوانی تنها یک سرگرمی نیست، بلکه میتواند به عنوان ابزاری موثر در بهبود سلامت روان و افزایش درک فرد از خود و دیگران نقش مهمی ایفا کند.
کتابگردی در لابهلای کتابهای قدیمی؛ سفر به گذشته با تراکتها، اسکناسها و خاطرات فراموششده
مصطفی قاجار ناشر و نویسنده هم گفت: بررسی دوباره کتابهای قدیمی در کتابخانههای شخصی، گاهی تجربهای فراتر از مطالعه یک متن ساده را رقم میزند؛ تجربهای که با کشف یادگاریهای کوچک، به سفری در دل خاطرات گذشته تبدیل میشود.
قاجار با اشاره به تجربههای شخصی از کتابگردی در میان کتابهای قدیمی گفت: گاهی لابهلای کتابها چیزهای بامزه و غیرمنتظرهای پیدا میشود که هر کدام یادآور یک دوره از زندگی هستند.
وی با بیان نمونههایی از این یافتهها افزود: پیدا کردن تراکتهای قدیمی، کارت ویزیتها، نامهها یا حتی اسکناسهایی که سالها پیش لابهلای صفحات کتاب قرار گرفتهاند، میتواند لحظهای ساده اما خاطرهانگیز ایجاد کند.
وی بیان کرد: در برخی موارد حتی گلهای خشکشده مانند شاخههای رز یا گل یاس نیز میان صفحات کتاب دیده میشود؛ یادگاریهایی که در گذشته توسط افراد به عنوان نشانه یا یادبود در کتابها قرار داده شدهاند.
قاجار تاکید کرد: بازخوانی کتابهای قدیمی تنها مرور یک داستان یا متن نیست، بلکه نوعی سفر ذهنی به گذشته است؛ سفری که در آن احساسات و خاطرات دوباره زنده میشوند، حتی اگر نگاه امروز خواننده نسبت به گذشته تغییر کرده باشد.
وی با اشاره به جملهای از کادیر آدامیر گفت: خاطرهها ابدیاند؛ جملهای که به خوبی نشان میدهد چرا کتابها و یادگاریهای میان آنها میتوانند همچنان زنده و تاثیرگذار باشند.
منبع: ایسنا
بسیاری از والدین عکسها و سایر جزئیات مربوط به فرزندانشان را منتشر میکنند، اما تعداد کمی از آنها عواقب آن را برای حریم خصوصی، استقلال و ایمنی در نظر میگیرند.
شده تا به حال شاهد این باشید که یک اشتباه ساده در فضای مجازی، به آتشی سهمگین تبدیل شود که زندگی و شغل فردی را نابود کند؟ شده ته دل تان خوشحال شوید و بگویید: آهان! حق اش بود؛ خیلی دور برداشته بود! در این مقاله بررسی میکنیم که چرا ذهن ما، به جای قضاوت درباره رفتار، به قضاوت درباره شخص میپردازد و چگونه این تغییر، پاسخهای تند و خشن را در نظر ما موجه جلوه میدهد.
یک روانشناس با تشریح نقش خاله و عمه در رشد روانی کودک و نوجوان گفت: این شخصیتها، بدون آنکه جایگزین والدین شوند، میتوانند بهعنوان منابع حمایتی مکمل، فضایی امن برای گفتوگو، شکلگیری هویت مستقل و تقویت تابآوری فرزندان فراهم کنند؛ ضمن آنکه وابستگی کودک یا نوجوان به آنها، لزوما نشانه کمتوجهی والدین نیست.
ممکن است شما از صدا یا ظاهرتان خوشتان نیاید یا شاید احساس میکنید نمیتوانید کاری را درست انجام دهید.شاید هم شما احساس ناکافیبودن، خوبنبودن یا بیارزشبودن داشته باشید. ازخودبیزاری همین قربانیکردن خود و مثل این است که کسی تمام مدت در کنارتان از شما انتقاد و به تمام نقایصتان اشاره کرده و شما را برای هر اشتباهی سرزنش میکند.
Δ