بازخوانی راز محبوبیت و فرمول اسرارآمیز عروسکهای نوستالژیک که در تاریکترین دورانها، بار بیان دغدغهها، انتقال پیامهای بزرگسالانه و بازسازی توازن روانی جامعه را فراتر از بازیگران واقعی به دوش کشیدهاند، از یک دگردیسی ساختاری عمیق حکایت دارد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بررسی تبارشناسانه تاریخچه عروسکهای ماندگار سینما و تلویزیون ایران نشان میدهد که این موجودات اسفنجی هرگز صرفا ابزاری برای سرگرمی کودکان نبودهاند؛ بلکه در قامت مفسران سیاسی، منتقدان طبقاتی و سخنگویان ناخودآگاه جمعی جامعهای ظاهر شدهاند که تریبون رسمی به سختی صدای واقعیاش را بازتاب داده است. در این میان، تحلیل روند آثار عروسکی چهار دهه گذشته، نشاندهنده یک شیفت پارادایمیک عمیق از تفکر اشتراکی و آرمانگرایانه دهه شصت به سمت تکافتادگی، ترومای روانشناختی و واقعگرایی تلخ دهههای بعدی است. بخشی از این گزارش که به کالبدشکافی گسلهای تاریخی و این دگردیسی ساختاری میپردازد، به شرح زیر است:
«برای درک بهتر جایگاه عروسکهای بزرگسال، باید دگردیسی ساختاری جامعه ایران را در آینه آثار عروسکی چهار دهه گذشته تحلیل کرد. این بررسی نشاندهنده یک شیفت پارادایمیک عمیق از تفکر اشتراکی و آرمانگرایانه دهه شصت به سمت تکافتادگی، ترومای روانشناختی و واقعگرایی تلخ دهههای هشتاد و نود است.
در سالهای ابتدایی دهه شصت، در اوج دوران جنگ تحمیلی و فشارهای اقتصادی، مجموعههایی چون «مدرسه موشها»، «شهر موشها» و سپس «خونه مادربزرگه» روی آنتن رفتند. در این دوران، عروسکها هرچند در فرم کودکانه طراحی شده بودند، اما پیامهایی عمیقاً بزرگسالانه و جمعگرایانه را منتقل میکردند. دنیای «مدرسه موشها» جامعهای کوچک و منسجم را بازنمایی میکرد که در آن تفاوتهای فردی (مانند کپلِ لذتجو، نارنجیِ اشرافی و عینکیِ مصلحتپندار) تحت لوای یک هدف جمعی یعنی آموزش، بهداشت و مقابله با تهدید خارجی (گربه) تعریف میشد. هراس جمعی از گربه در این مجموعه، بازتابدهنده ناخودآگاه جامعهای بود که با تروما و خطرات واقعی جنگ دستوپنجه نرم میکرد.»
برای مطالعه متن کامل این گزارش اینجا کلیک کنید.
59244
اولین پوستر فیلم سینمایی «سقف» به کارگردانی ابراهیم امینی منتشر شد.
سوسن پرور در گفتوگو با خبرآنلاین در مورد حضور زنان در «جوکر» با بیان این که «میان ما زنها، حلقه بسیار زیبایی شکل گرفته بود» میافزاید: «ما روز اولی که برای دیدن لوکیشن و آشنایی با همتیمیهایمان رفتیم صادقانه و روراست با یکدیگر حرف زدیم و قرار گذاشتیم که برنده شدن برای هیچکداممان مهم نباشد چون همهمان به «جوکر زنان» به چشم اتفاقی نگاه میکردیم که در تاریخ این برنامه ثبت میشود.»
سوسن پرور که در مصاحبهای اشاره کرده بود مدتیست به بازیگری به چشم شغل نگاه میکند، شغلی که حین انجامش صد در صد توان خود را میگذارد اما با تمامشدنش، مانند تمام شدن روزانه هر شغل دیگری، زندگیاش را از سر میگیرد در گفتوگو با خبرآنلاین به این پرسش پاسخ داد که «اگر بپذیریم این اظهار نظر برای یک بازیگر اندکی تلخکامانه است آیا به مرور زمان و زیر سایه ناملایمتیهای احتمالی، به چنین دیدگاهی رسیده است؟»
چنگیز وثوقی، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون که در بیمارستان بستری شده بود، پس از بهبودی نسبی و بازگشت هوشیاری به منزل منتقل شد.
Δ