قطع ارتباط دلار با طلا در سال ۱۹۷۱ یکی از مهمترین تحولات تاریخ اقتصاد جهان بود؛ تصمیمی که جهش تاریخی طلا در دهه بعد را رقم زد و حالا با بازگشت نگرانیها درباره تورم و ثبات نظام مالی، دوباره این پرسش را مطرح کرده که آیا تاریخ در حال تکرار است.
ارتباط دلار و طلا همیشه یکی از مهمترین محورهای اقتصاد جهانی بوده اما در مقطعی، تصمیمی در آمریکا این رابطه و معادلات پولی جهان را بهطور اساسی تغییر داد. اما هنوز هم اثرات آن در بازارها دیده میشود.در واقع ۵۵ سال پیش، در آگوست ۱۹۷۱، تصمیمی در آمریکا اتخاذ شد که یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ نظام پولی جهان را رقم زد. در واقع این تصمیم مسیر بازارهای طلا و ارز را برای دههها تغییر داد و به «شوک نیکسون» مشهور شد.
۱۳ آگوست ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون، رئیسجمهور وقت آمریکا در نشستی محرمانه به تصمیم توقف تبدیل دلار به طلا رسید. این تصمیم دو روز بعد، در ۱۵ آگوست، بهصورت رسمی اعلام شد و عملا یکی از مهمترین پایههای نظام پولی پس از جنگ جهانی دوم را متحول کرد.
پس از جنگ جهانی دوم، نظام پولی برتون وودز، دلار آمریکا را به طلا متصل کرده بود. بر اساس این نظام، بانکهای مرکزی سایر کشورها میتوانستند دلارهای خود را با نرخ تعیینشده به طلا تبدیل کنند. با این حال، افزایش هزینههای جنگ ویتنام، رشد کسریهای مالی آمریکا و افزایش حجم دلارهای در گردش در جهان، فشار قابل توجهی بر ذخایر طلای آمریکا وارد کرده بود. در نتیجه، نگرانیها درباره توانایی آمریکا برای حفظ قابلیت تبدیل دلار به طلا افزایش یافت.
دولت نیکسون در نهایت تصمیم گرفت تبدیلپذیری دلار به طلا را متوقف کند. این اقدام عملا به پایان نظام پولی مبتنی بر استاندارد طلا و حرکت اقتصاد جهانی به سمت نظام پولهای فیات منجر شد. نظامی که در آن ارزش پولها دیگر مستقیما به ذخایر طلا وابسته نیست.
پیامدهای این تغییر به سرعت در بازارهای جهانی نمایان شد. به طوری که در دهه ۱۹۷۰، همزمان با افزایش تورم، کاهش ارزش دلار و تشدید نوسانات ارزی، قیمت طلا وارد یک روند صعودی قابل توجه شد. قیمت هر اونس طلا که در سال ۱۹۷۱ حدود 38 دلار بود، تا سال ۱۹۸۰ از مرز ۸۰۰ دلار عبور کرد. در همین دوره، تضعیف ارزش دلار در برابر سایر ارزها و افزایش نااطمینانی در بازارهای مالی، جایگاه طلا را بهعنوان یک دارایی امن تقویت کرد.
اکنون، ۵۵ سال پس از شوک نیکسون، طلا بار دیگر در کانون توجه بازارهای جهانی قرار گرفته است. البته شرایط اقتصادی امروز تفاوتهای مهمی با دهه ۱۹۷۰ دارد و نمیتوان میان این دو دوره یکسانسازی کاملی انجام داد. با این حال نگرانی درباره تورم، افزایش تنشهای ژئوپلیتیک و جنگها، تحولات سیاست پولی، رشد بدهی دولتها و چشمانداز ارزهای اصلی جهان، بار دیگر توجه سرمایهگذاران را به طلا افزایش داده است. به عبارت دیگر، تجربه دهه ۱۹۷۰ نشان داد که در دورههای افزایش نااطمینانی، طلا میتواند بار دیگر بهعنوان یکی از مهمترین داراییهای مورد توجه سرمایهگذاران مطرح شود.
از این منظر، پرسش اصلی برای بازار امروز این است که در صورت تشدید نگرانیها درباره ارزش پولها و ثبات نظام مالی جهانی، آیا طلا میتواند بار دیگر نقشی مشابه جایگاهی که پس از شوک نیکسون در دهه ۱۹۷۰ به دست آورد، ایفا کند؟
یکصد و پنجاه و سومین حراج شمش طلا ۲۷ مردادماه برگزار میشود.
۵۵ سال پیش، تصمیمی در آمریکا گرفته شد که مسیر بازارهای جهانی طلا و ارز را تغییر داد. ۱۳ آگوست ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون، رئیسجمهور وقت آمریکا، در نشستی محرمانه تصمیم به توقف تبدیل دلار به طلا گرفت؛ تصمیمی که دو روز بعد، در ۱۵ آگوست، بهصورت رسمی اعلام شد و به «شوک نیکسون» شهرت یافت.
بازار طلا و ارز امروز کمرمق دنبال شد و شاهد رنج منفی در بازار ارز بودیم. قیمت دلار امروز با افت به کانال 186 هزار تومان افتاد اما قیمت تتر کاهش بیشتری داشت و یک کانال پایینتر معامله شد. بازار طلا و سکه امروز با توجه به حباب منفی در قیمتها، کمنوسانتر دنبال شدند؛ قیمت سکه در مرز 189 میلیون معامله شد و هر مثقال طلای آبشده همچنان کانال 82 میلیون را حفظ کرد و در این سطح نوسان داد. حباب طلا و سکه با توجه به کاهش قیمت دلار، کمتر شد. حباب سکه به منفی 1.4 درصد رسید و حباب مثقال طلای آبشده منفی دو درصد برآورد میشود.
بازارهای جهانی در روز یکشنبه تعطیل بود اما معاملات CFD که یک مدل شرطبندی قیمت در روزهای تعطیل است سیگنال معاملات میکس داد. این معاملات نشان میدهد که قیمت انس طلای جهانی به رنج مثبت کوتاه و در مقابل قیمت نقره با رنج منفی آغاز به کار خواهد کرد. همچنین همچنین شرطبندی بر قیمت نفت نشان میداد که در ابتدا با گپ منفی شروع به کار خواهد کرد اما در ادامه بدون نوسان شد.
Δ